Gece Yağmurları II

1/3/2009 · Kategori: Şiir

 

Gece Yağmurları II

 

Cesetler yürür gözlerimden, içindeyim

Iskaladım, zamanlardan geçmişindi, yorgundum…

 

Bir intizardı bana bıraktığın onca kimselikten

Bir lanet, büyüydü beni sana ağlayan

Duraksız bir gözyaşı treniydik biz, biliyordum

Son durak, yolculuksuzluktu…

Kalemler ıssız kalmakta çöllerimde

Sakladığım rüyalarımı, artık göremiyorum

Her sabah ben aynı oyunda oyuncu, gidiyorsun…

Mızraklar dolusu batıyorsun içime

Kefenlerimi rafa kaldırdım

Gömemiyorum seni artık, yetemiyorum

Kendi karanlıklarım boğuluyor artık

Benim hükmünde olan ne varsa içimde

Gün geçtikçe, kanların kızıllığı gibi

Daha çok sana benziyorum…

 

Zifiri bir kırılganlık var sana içimde

Her yanımdan sen damlıyorsun

Seni taşıdığım adımlarım hep geriye

Ben senin geçmiş den geçemiyorum, tutuksuzum…

Zannedilen bir son yazılmaya çalışırken yazgılarımda

Kırılmıştı kalemi ızdırabın, artık bulunamıyordum

Kaçaktım kendimde, kendimden sana koşuyordum

Adım adım yaklaştıkça gözlerinin ferine

Ben hep aynı sonun uğurlanışında

Yoksun…

 

Sarmalı mıydım seni kanayan tüm yaralarıma

Ancak kanıma bulandıktan sonra düşünebiliyordum çarelerimi

Ben sana mecbur değildim sansam da kimi zamanlarda

Krizlerimin tek dozuydun sen, ağlayamıyordum…

İçin için yersizleşmekte kelimeler

Anlamını sıyırmakta tırnaklarımdan yokluğun

Ben seni kırk bin düğümle bağlamıştım içime

Şimdi kırk bin makasla kesemiyordum

Yani sen bana ne yapmıştın, anlamıyordum…

Karmaşık bir cümleden sonrasında

Hiçbir özne senden fazla değildi

Herhangi bir fiilde ben yoktum

Tüm eylemler sana, tüm tamamlamalar senindi

Ben sadece kurulmuştum, siliniyordum…

 

Unutmamıştım adını, onun sahibiydim

Geride kalanları içimdeki sana sattım, katlanmıyordum

Baharlar artık yeterince açamıyordu kırmızıyı

Ben hep karanlık duasında bir çöl gibi

Kendimi sende yokluyorum, ansızın kuruyorsun

Bir iyilik yapmayı geçiriyorum içimden kimi zaman

Kendimi kendimden öldürüyorum, ağıt yak şimdi gecelerce

Ben artık kendimden, sana, izinsiz gidiyorum…

 

 

Mustafa ÜNAL

05.01.09

 

S.H.M.Y. O/ Konya

 

Nereye gidiyordum ki, tüm yollar sanaydı. Ben artık hatırlamasam da kaçıncı miladındayım, ben artık çok üşüyorum…

 

 

 

 

 

 

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır

« Önceki :: Sonraki »