İltica
1/3/2009 · Kategori: Şiir
İltica
Karanlık dehlizlerinden yürüdüm hep hayatın
Uçurumlar son duraklarımdı
Bir serserilik belasındaydı başım
Uzak, karlı dağlar kadar özgürdüm
Ve bir o kadar yalnız kendi tekilliğimde…
Semavi bir var oluş gibiydin
Bilinmezlikten gelip çökmüştün içime
Bildiğim tüm her şeyin üstüne.
Anladığım, anlamadığım ne varsa bir kenara bırakıp
Şimdi seni kanıksamaya uğraşıyordum…
Ellerin, gözlerin, saçın vardı hep aklımda
Duruşun vardı bir rüzgâr esintisi gelişi hayalinin
Gitgide artan bir çoğunlukla adın adımı geçmekte idi bende
Onca zaman bir başına iken tüm masallarda
Artık sana iltica ediyordum…
Sana kaçıyordum tüm bu çaresizliklerden
Sana sığınıyordum gecelerin hiddetinden
Avuçlarının arasında yok olmak istiyordum.
Sızılarım vardı onca zaman şiirlerimde biriktirdiğim
Üç yalnızlığın bir kalabalık etmediği vakitlerden beri
Ben kaçıncı yalnızlıktayım, hatırlamıyorum…
Dağılmıştım varlığınla, ateştim artık
Artık sende var olabilmeyi umuyordum
Umarsız yaralar açıyordum her gece içimde
Daha çok yakmak için canımı şarkılar dinliyor
Aynı nakaratlarda ağlıyordum kan revan boyunca
Ve ben artık sensizlikten sana iltica ediyordum…
Özlemeye başladığımda özgürlüğü
Kendimi yeni bir sen zindanına atıyordum
Yeniden saçlarını prangalıyordum içime
Yeniden dağlıyordu gözlerin gözlerimi
Ki bitmesin di bu esaret bu rüyada
Ki bitmesin di sızısı ellerinin tenimde…
Artıklarını topluyordum senin geçtiğin yolların
Haramisiydim senden kalanların
Heybeme tüm senliliği toplamıştım
Ellerimle öldürmüştüm sensizliği
Kanlı ellerimle şimdi ben sana
Hiç bilmediğin bir duada iltica ediyorum…
Kaçıncı ayrılığıydı bu yaşadığım zamanın
Hangi uçurtmanın kanadına kalmıştı yine hayaller
Sen yoktun, gitmiştin, belki hiç gelemeyecektin
Ve ben sana artık her gece yeni bir ölümle doğup
Yine, yeniden iltica ediyordum…
Mustafa ÜNAL
18/11/08
S.H.M.Y.O/Konya
Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır